Un ile yumurta (1 kilogram unda 2-4 adet yumurta), tuz (1 kilogram 10 gram kaya tuzu) ve su ile karıştırılır. Kulak memesi yumuşaklığında hamur elde edilir. Hamur, 50-100'er gramlık bazılar şeklinde açılır, kenarları kesilerek inceltilir. Bazıların en az 9-11-13-15 tanesi bir oklavaya sarılarak aralarına buğday nişastası eklenir. Hamur, 1-1,5 metre enine ve 2 metre boyuna gelene kadar inceltilir. Daha önceden sade yağla yağlanmış tepsiye en az 15-20 kat hamur konulur. Hamur katları aralarına sade yağ serpiştirilerek tepsiye döşenir. Daha önceden hazırlanmış ve soğutulmuş kaymak, ince tabaka halinde hamur üzerine yatırılır. Onun üzerine Antep fıstığı serpiştirilir. Bunun üzerine yeniden en az 15-20 kattan oluşan hamur katmanları konulur, aralarına sade yağ serpiştirilerek üst bölümü yapılır. Hamurun kenarları düzeltilir. Bu aşamadan sonra baklava dilimlenir, yağ verilir. Fırına verilen baklava Tepsisi 30-40 dakika pişirilir. Fırından çıkarılan baklava üzerine 102-110 °C derece kaynar şerbet dökülür.

Çatalınızı batırdığınızda çıkan çıtırtı kulağınıza hitap edecektir. Isırmadan önce iyice koklamalısınız, çünkü burnunuza gelecek olan tereyağı kokusu gerçekten de muhteşem. Isırdıktan sonra damağınızda kalan tat ise bir başka güzel. İyi açılmış bir baklava ısırıldıktan hemen sonra ağızda erimelidir.

Türkiye'de yapılan baklava ile diğer ülke baklavaları arasında çok önemli bir fark bulunuyor, o da yufkanın kalınlığı. Türkiye'deki baklava yufkası o kadar ince ki havaya kaldırdığınızda, karşınızdakini neredeyse tam anlamıyla görebiliyorsunuz.

Saray’da ve konaklarda, baklava yapımında usta olan aşçıların tercih edildiği ve baklava yufkasının çok ince açılmış olmasına önem verildiği biliniyor. İşe alınacak aşçıya, sınama olarak, pilavın yanı sıra baklava da yaptırılırmış. Aşçının usta olanı, hamuru kesişinden anlaşılırmış. Kesilen pazılar açıldığında, hem çok ince hem de tepsinin içini tam kaplayacak boyutlarda olursa, aşçının ustalığı kabul edilirmiş.

Eski İstanbul konaklarında yapılan baklavalarda aşçının bir tepsiye en az yüz kat yufka sığdırması istenirmiş. Baklava tepsisi fırına girmeden önce konak sahibinin huzuruna getirilirmiş; o da, bir Hamid altınını yarım metre kadar yükseklikten dik olarak baklavanın üzerine bırakırmış. Altın yufka katlarını delip tepsinin dibine değerse, aşçı başarılı sayılırmış. Tepsi içindeki altın da bahşiş olarak aşçıya gidermiş. Eğer, altın yufka katları arasında kalırsa, baklava tepsisi mutfağa geri gönderilirmiş.